Bir adamı sevmekle başlar herşey....(biliyorum ki bunun doğrusu bir kadını sevmekle başlar herşey ama bu benim hikayem kime ne) yıllar önce...taa 12 yıl önce sevdim (ki kendisi şu an biricik kocam) nerden bilirdim kaderimi böylesine değiştireceğimi...oysa ki o zamanlar hayallerimiz de aynı bizim gibi çocuktu...evlenecektik, Mersin'e yerleşecektik...yazları hem denize hem de havuza girebileceğimiz bir sitede oturacaktık.Adana'daki ailemiz bizi ziyarete gelecekti, 2 çocuğumuz olacaktı, biri kız biri erkek...

Ailemden ilk ayrılışımdı üniversite yıllarım. Sevdim ya, herşey daha kolay olacaktı benim için...İzmir'e gittik, sevgilim gecikmeli de gelse...ne zor olmuştu bana o 3-4 ay...nerdeyse her gece ağlamış, birkaç arkadaş edindikten sonra tüm sıkıntılarımı unutmuştum.(sevgili kocacım her zaman yüzüme vurur)

İkinci ayrılışım da evlendikten sonra oldu.Trakya'ya gelirken içim çok burkulmuştu.Tüm yaşantımın artık burda geçeceğini düşünerek daha da üzülüyordum.Kader işte, nerden bilecektim 3,5 sene sonra da bavulları toplayıp Almanya'ya gideceğimizi...

Türkiye'de son birkaç ayım olduğunu düşününce panikliyorum. Ama düşünmediğim zamanlarda iyiyim. Şöyle gözlerimi açıp kapasam ve Almanya'ya çoktan uyum sağlamış olsam, herşey rayına otursa ne güzel olurdu...yapılacak çok iş var günlük...ve ben hala oturmuş nerden başlasam diye düşünüyorum. Acaba neleri özlerim, pişman olur muyum, herşeyi geride bırakıp yine de mutlu olur muyum diye...

İşte herşey bir adamı sevmekle başladı...ve aslında değişikliği kolay kabullenemeyen ben, kendimi bir anda ortasında buldum.

Bu çok uzun bir hikaye...ilerki zamanlarda anlatırım...